Τρύπιες Ομπρέλες

βρέχει όνειρα και ελπίδες
βρέχει δάκρυα και χαμόγελα
βρέχει (;)


μέσα στη βροχή ψάχνω και εγω μια ασπίδα
της ψυχής μου την ελπίδα
της καρδιάς μου την αψίδα

όλες οι ομπρέλες είναι τρύπιες
και εγώ κάθομαι βρεγμένη μέσα στην βροχή

παράλογα πράγματα εκφράζεις
μα τα λογικά δεν βγαζουν σημασία πια

για κάποια στιγμή νόμισα είδα για λίγο τον ήλιο
μετά έφυγε και αυτός.
δεν ήταν ήλιος.

ήταν (;)

για κάποια στιγμή νόμισα ενα ουράνιο τόξο είδα.
μια απλή οφθαλμαπάτη. 

πολλές οφθαλμαπάτες μαζεύτηκαν . Βρέχει . Και όλες οι ομπρέλες είναι τρύπιες. καμία εκεί.

λίγο ζεστάθηκα σε μια αχτίδα. λίγο ξαπόστασα σε μια ακρούλα. λίγο νερό ήπια στην πηγή.
λίγο ήθελα να ήταν αλλα ήταν πολύ.

η αχτίδα πλέον με κρυώνει. η άκρη εχει στενέψει. το νερό εξατμίστηκε δεν είναι πλέον εκει.

τίποτα δεν είναι εκεί.

εγω ; .... εκεί στη βροχή.

με τρύπιες ομπρέλες πορεύομαι.

όμως.....
 
ο ήλιος θα ξαναβγεί. Πάντα βγαίνει.
Απλά πάντα κρύβεται για λίγο. Να σου υπενθυμίσει την αξία της στιγμής.

δεν τις θέλω τις ομπρέλες.

τινάζω τα μαλλιά μου...φεύγει το μπόλικο νερό.
Των δακρύων και των συννεφιασμένων ουρανών.
φοράω το κόκκινο ζακετάκι και τρέχω λίγο στην βροχή.

να την γλυκάνω. να την νιώσω. να την καταλάβω. και μετα όλα απο την αρχή.



ο ήλιος ναι......θα ξαναβγεί.......

https://www.youtube.com/watch?v=NLtGdw8SBOI