Το ξύλινο Ποίημα

Κάθισα να γράψω κι εγω λίγους στίχους, δεν είμαι ποιήτρια, δεν έχω ξαναγράψει

το ποίημα γελα μαζί μου
και με εχει ξεγράψει

σε ενα σκονισμένο τετράδιο λίγες γραμμές με νόημα ήθελα να πλέξω,

και δεν ήξερα που πάω να μπλέξω

Το λεοφωρείο κουνάει πολύ και το τετράδιο συνομωτεί με το ποίημα,

δεν θέλουν να κάνω το πρώτο βήμα, 

καταφέρνω λίγες μολυβιές και πολλές μουτζούρες, 

έτσι που το κατάφεραν θα πάω για τσιπούρες,

δεν πειράζει, θα προσπαθήσω πάλι

με το άλλο φεγγάρι.

                                                                                                                              Sofia M.